ტირია და წუნია

სულ წუწუნებს,
წუწუნებს...
დედას სადილს უწუნებს,
მამას წაღებს უწუნებს,
ბებოს წინდებს უწუნებს...
მისი დაწუნებული -
გამოუხრავთ წრურუნებს.

სადაც არის წუნია,
მოთქმა და წუწუნია...
ტირია და წუნია
ცრემლით გაწუწულია.