ფრთიანი და ბანჯგვლიანი,
მტრებისაგან დასაცავად
ნესტარი აქვს შხამიანი.
გაზაფხულზე უყვარს მეტად
ყვავილები ტურფად შლილი,
იშვიათი მშრომელია
და ნაყოფიც მოაქვს ტკბილი.
ნაზი არის და ჭრელფრთება,
ვარდ-ყვავილებს თავს ევლება.
ბზუილა და ფეხებგრძელი,
შხამიანი ისარი აქვს -
კაცის სისხლის მომწამვლელი.
ელითა, მელითა,
ბუზებს იჭერს ქსელითა.
ფეხებზე აქვს იმას ყური.
ერთი ციცქნა მწერი არის,
არც ბუზია და არც რწყილი,
ფაციფუცით მიდი-მოდის
და ღონე აქვს ერთობ დიდი;
ოთხჯერ მეტი ტვირთი მიაქვს,
ვიდრე არის თვითონ იგი.
შალეულის მტერია.
მარდი მწერია მიწისა მთხრელი,
მცენარეების ფესვების მღრღნელი.
მწვანე ჯეჯილის მტერია.
ღამის მწერია პატარა,
ხან გაანათებს, ხან არა.
ფრთების ფარფატით ცეცხლს თავს ევლება,
თუ დაიწვება, იგი ვერ ხვდება.
არც ძაღლია და არც მგელი,
არც კბილი აქვს და არც ენა,
არც ბუზივით ფრთიანია
და არ ძალუძს მაღლა ფრენა;
ხტუნიამ და აბეზარმა
საშინელი იცის კბენა.