მეფე არის
ფრინველთა,
ლახტად ხმარობს
ძლიერ ფრთას,
ასი ქორიც
ვერაფერს
ვერ გახდება
იმ ერთთან.

ბ

ბინას ენით ვდარაჯობ
ავი ძაღლის ჯიბრითა.
ჩემს პატარა მბრძანებელს
ატარებენ ჯიბითა.

წელწვრილს,
შვიდნაწნავიანს
ყელი მოუღერია,
ზედ რომ თითებს შევახებ,
ნაწნავები მღერიან.

დ

ზაფხულში თქვლეფს
ათ კილო თაფლს,
ზამთარში კი
თათს ილოკავს.

გველზე არანაკლებად
ცაში დაიკლაკნება

ვ

ზღვაში არის საძებარი,
კეფიდან ჩქეფს შადრევანი.

ერთი პატარა ჩოჩორი,
საზამთროსავით ჭრელია,
კისერზე რომ აქვს ქოჩორი,
აღვირად დასაჭერია.

თ

გაგვზარდა,
დაგვავაჟკაცა,
თეთრმა
თბილმა რძემ
იმისმა.
ცოცხალი ყურძენს გვიჭამდა,
დაკლეს,
დაიწყო ღვინის სმა.
 

ხეს ატარებს თავით,
დადის,
დარბის,
ბღავის...
ხე არ ისხამს ნაყოფს.
ფოთოლსა და ყვავილს.

კ

შინ ჭია-მატლი თუ არი,
კარს უკაკუნებს სტუმარი.

გავჩერდი და
ისიც დადგა,
წავედი და
გამყვა კვალში.
გავიქეცი,
გამომიდგა,
წავიქეცი,
გაქრა მაშინ.

მ

ბნელში თვალებით ანათებს,
კისერი გაშეშებია,
ტყე-ტყე დაძრწის და
ძაღლსა ჰგავს,
საძიძგნად
კამეჩს შებმია.

ცხოველია აშარი,
ტანთ აცვია ჯავშანი,
ცრემლებსა ღვრის ხშირ-ხშირად,
თევზებს მისი შიში აქვთ.

ო

უწვავსა და უჟანგავს
ვიღებთ მადანს ყვითელს,
მჭედელი კი მისგან
ჭედავს ლამაზ ნივთებს.
შენს დედიკოს უმკობს
ყურებსა და თითებს...

სანამ გაუშლელია,
ქოლგა ზურგზე ჰკიდია,
როდესაც გაიშლება,
კაცი მისი ტვირთია.

ჟ

სვამენ,
ჭამენ,
ახმობენ...
მაყვლის ნათესავია,
ის წითლად მწიფს,
მაყვალი -
მწიფე შავზე-შავია.

უსახლებო ქალაქები,
უწყლო ზღვა და ოკეანე,
თვალის დახამხამებაში
ჯოხით ხელში მოვიარე.

ს

თუ დაწვება,
ვერ ადგება,
ღამეს ფეხზე ძილით ათევს,
პირში რქები ამოსვლია,
რასაც ვაწვდით,
ცხვირით გვართმევს.

ჩოხა გავხადე ქოჩორას,
ტანზე კბილები დავაძვრე,
ჩოხა ვაჭამე ბოჩოლას,
კბილებით წიპა გავაძღე.

უ

ახტია და
დახტია
ერთი ბრილი ტახტია,
მხედარი რომ ჩამოვა,
ცხენს ზურგიდან ახდიან.

მხატვრის სახელოსნოში
ხელსაწყოა
ამგვარი, -
ტანად თითისტარი აქვს,
წვერადა აქვს
ჯაგარი.

ქ

ხელში - ბოძი,
ბოძზე - ჭერი,
ზოგი - შავი,
ზოგი - ჭრელი,
დასაკეცი,
გასაშლელი,
დარ-ავდარში
პატრონს შველის.

რომ დაიწყო მაისიდან,
ველ-მინდვრებს რწყავს ხალისითა,
დედამიწის მოსარწყავად
ცაში ზღვიდან წყალი ზიდა.

ყ

აკრიფავენ,
ჩაკრიფავენ
თავის ნაშრომს გლეხები,
შინ გოდრებით მოზიდავენ,
გათელავენ ფეხებით.

არც ბუჩქი არი,
არც ხეა,
მას ორი ტოტი ასხია,
ზედ ბუდეები ჰკიდია,
კაცს თავდაყირა აცვია.

ჩ

გუშინ ბებიამ მიყიდა
ვერცხლის პაწია ფიწალი,
არ დამესვრება თითები,
თუ იმით ჭამას ვისწავლი.

მაჭმევ - გაჭმევ,
მასმევ - გასმევ,
გაგამდიდრებ,
გაგალაღებ.
მე გავიხდი,
შენ ჩაგაცმევ,
თუ ხშირ-ხშირად
მაბალახებ.

ძ

ტურა-მელას კარგად ვსჯი,
მგელსაც ვალში არ დავრჩი,
ვარ პატრონის ერთგული
და უთოფო დარაჯი.

გავაღე წინა კარია,
შიგ ასფურცელას ჯარია,
ახალი ამბის სათქმელად
გამზადებული არიან.

ჭ

დავთესეთ,
მოვთხარეთ,
ვაქციეთ ქვა-სილად,
იმისი სიტკბოთი
სუფრები ავსილან.

მანდილს ზემოთ თმა მოვჭერი,
ატლასი აქვს თავმანდილად,
კაპასია, ამატირა,
ცხარე ცრემლი დამადინა.

ჯ

ნოლი,
ნოლი,
ნოლშია,
ზედ აბია
გოშია.

ენა არის ორხელა,
უყვარს ყელზე მოხვევა.