ჭირვეული „კეთროვანი“

ერთხელ ამბა აგათონი ქალაქში მიდიოდა, რათა პატარა დოქები და სურები გაეყიდა. გზად კეთროვანს გადაეყარა.

- საით გაგიწევია? - ჰკითხა კეთროვანმა.

- ქალაქს მივდივარ, დოქები და სურები უნდა გავყიდო. - უპასუხა ამბა აგათონმა.

კეთროვანმა სთხოვა:

- ჰქენი სიკეთე, მეც გამიყოლე.

ბერმა მხარზე მოკიდებული ჩაიყვანა იგი ქალაქში.

- მეც იქ დამაწვინე, სადაც შენი საქონლის გაყიდვას აპირებ, - უთხრა ავადმყოფმა.

ბერიც ასე მოიქცა. როდესაც ერთი დოქი გაყიდა, კეთროვანი დაეკითხა:

- რამდენად გაყიდე?

მამა აგათონმა უთხრა, რამდენადაც გაყიდა.

- მაშ, ღვეზელი მიყიდე, - ახლა ეს მოთხოვა კეთროვანმა.

ბერმა უყიდა. როდესაც მეორე დოქი გაყიდა, ისევ ჰკითხა ავადმყოფმა:

- ეგ რამდენადღა გაყიდე?

ბერმა მიუგო, რამდენადაც გაყიდა.

- კიდევ მიყიდე ისეთივე ღვეზელი, აგათონ!

ამბა აგათონმა უყიდა.

ბოლოს, როცა ბერმა ყველაფერი გაყიდა და უკან გამობრუნებას აპირებდა, კეთროვანი შეეკითხა:

რას შვრები, მიდიხარ?

- დიახ! - უპასუხა ბერმა.

- მაშინ, ჰქენი კიდევ სიკეთე, ისევ იქ მიმიყვანე, საიდანაც წამომიყოლე!

ბერმა აიყვანა იგი და ისევ ძველ ადგილას დააბრუნა. და ეუბნება მას კეთროვანი:

- კურთხეულ ხარ შენ, აგათონ, ღვთისაგან ზეცასა და დედამიწაზე!

გაიხედა აგათონმა მისკენ, მაგრამ ვეღარავინ დაინახა, რადგან ეს უფლის ანგელოზი იყო, მის გამოსაცდელად მოვლენილი.

გამოყენებული ლიტერატურა:
ჟურნალი „ღირსსახსოვარი გადმოცემანი
წმიდა და ნეტარი მამების ცხოვრებიდან“
თბილისი, 2001