უცნობი ავტორი

გალობანი ნინოჲსნი

გალობაჲ I

ადიდე შენ, ქრისტე, ქართლი
    სამითა დიდებითა:
    კვართითა მით შენითა,
    ხელთა შენთა სამსჭვლითა,
    ფერხთა შენთა ფიცრითა, -

ქვეყანაჲ დავიწყებული,
    კერპთა დაბნელებული,
    კვალად მოხსენებული,
    ნინოჲს განახლებული.

გალობაჲ II

    ჲერუსალიმით ჩრდილოსა
მოიწია წყალობისა ნაბერწკალი, -
    ნინო ქრისტეჲს მხევალი,
    და აღატყინა ცეცხლი
    ღმრთის მეცნიერებისაჲ.

    ზაბილონ მამამან მისმან
ფრანგნი უკვე მოაქცივნა მახვილითა,
    ხოლო ნეტარმან ნინო
    მოაქცივნა ქართველნი
    ჯვარითა ცხოველითა.

გალობაჲ III

იქმენ შენ ქართლისა მქადაგებელად,
და დასდევ სჯული წმიდაჲ უცვალებელად,
    და ჰგიეს შეუძვრელად
მართალსა ზედა
    აღსარებასა,
    მოძღუარო ნინო!
მეოხ გვეყავ სულთა ჩვენთათვის.

ნინო, მოწაფეო მაცხოვრისაო
და მოციქულო ჩრდილოჲსა სოფლისაო,
    შენ ხარ მოძღვარი ქართლისაჲ,
სვეტი ნათლისაჲ.
    ცვარი ღრუბლისაჲ,
    მზრდელი სულისაჲ.
მასწავლელი სიხარულისაჲ.